چطور عطر مناسب خودمان را انتخاب کنیم؟

یک عطر روی دو نفر، دو بوی متفاوت می‌دهد. علت ساده است: pH پوست، میزان چربی و حتی رژیم غذایی روی نحوه تبخیر مولکول‌های معطر اثر می‌گذارد.

پوست چرب مولکول‌ها را بهتر نگه می‌دارد، پس عطر روی آن ماندگارتر و قوی‌تر است. اگر پوست چربی دارید، رایحه‌های ملایم‌تر را انتخاب کنید؛ نسخه غلیظ روی شما سنگین خواهد شد. پوست خشک عطر را زود رها می‌کند، بنابراین به اکستره و ادوپرفیوم نیاز دارید، نه ادوتویلت.

قبل از خرید، عطر را روی مچ دست بزنید و دست‌کم چهار ساعت صبر کنید. بوی اولیه روی کاغذ تست، هیچ ربطی به آنچه شش ساعت بعد روی پوست شما می‌ماند ندارد.

هر عطری در یکی از چند خانواده اصلی جای می‌گیرد و شناختن آن‌ها، جستجو را کوتاه می‌کند.

خانواده گلی (Floral) حول رز، یاس و شکوفه می‌چرخد؛ لطیف و اغلب بهاری. خانواده شرقی (Oriental) با زعفران، عنبر و ادویه گرم ساخته می‌شود و برای پاییز و زمستان مناسب است. خانواده چوبی (Woody) روی صندل، سدر و عود می‌نشیند و حس اقتدار و آرامش می‌دهد. خانواده مشکی (Musk) نزدیک‌ترین رایحه به بوی پوست تمیز است و برای استفاده روزمره بی‌خطرترین انتخاب.

اگر نمی‌دانید از کجا شروع کنید، از خانواده مشکی یا چوبی ملایم آغاز کنید. این دو کمترین احتمال را دارند که در محیط کار آزاردهنده باشند.

گرما تبخیر را تسریع می‌کند. یک عطر شرقی سنگین در تابستان، در عرض نیم ساعت به یک ابر خفه‌کننده تبدیل می‌شود. در مقابل، همان عطر در هوای سرد آرام باز می‌شود و لایه‌هایش را یکی‌یکی نشان می‌دهد.

قاعده ساده: تابستان سراغ رایحه‌های مرکباتی، آبی و گلی سبک بروید. زمستان سراغ شرقی، چوبی و عنبر. بهار و پاییز فصل‌های میانی‌اند و بیشتر عطرها در آن‌ها جواب می‌دهند.

برای محیط کار، پخش بوی کم را در اولویت بگذارید. عطری که از دو متری شما حس می‌شود، در یک اتاق جلسه انتخاب درستی نیست.

بیش از سه عطر را در یک نوبت تست نکنید؛ گیرنده‌های بویایی خسته می‌شوند و تشخیص‌تان به هم می‌ریزد.

بعد از زدن عطر، مچ دست‌ها را به هم نمالید. این کار مولکول‌های نت‌های اولیه را می‌شکند و ساختار رایحه را خراب می‌کند.

عطر را در حمام نگه ندارید. رطوبت و نوسان دما، سریع‌ترین راه خراب کردن یک بطری گران است. جای درست، کمد تاریک و خنک است.